Babalar kral adamlardır

Bugün Babalar Günü. Annelerimizden sonra şimdi de sıra babalarımızda. Babalarınızın ellerinden öpmeyi ve bu güzel günlerini kutlamayı unutmayın, olmaz mı?

Anneler... Aile hayatında hep onlar ön plana çıkarıldı. Bütün şiirler ona yazıldı, bütün ağıtlar ona yakıldı. Tabii haklılar, buna lafımız yok. Ama ya babalar... Onların hiç mi fonksiyonu yok bu ailede?

Elma dedim çıktı

Mis kokulu, nefis bir yeşil elmayı kim sevmez ki? Hele bir de o çok sevdiğiniz elmalar güzel ve yumuşacık, bambaşka bir yoğurda dönüşmüşse...

Yeşil otlar içinde

Yürüyordum. Yürüdükçe de açılıyordum. Evden kızgın çıkmıştım. Otların yeşil olması, denizin mavi olması, gökyüzünün bulutsuz olması pekala meseledir. Kim demiş mesele değildir, diye. Çikolata renginde bir yaprak, çağla bademi renkli bir keçi gördüm. Birisi arkamdan:

Mutlu bir son

Güneşli bir günde alçaktan uçarak gezip oynayan insanları izliyorum. Çocukların cıvıl cıvıl oynayışını gördükçe ben de mutlu oluyorum. Piknik yapmaya gelen insanlar mı dersiniz, koşup oynayan denize giren mi dersiniz. Sahilde adım atacak yer yok. Hiç kimse asık suratlı değil. Zaten böyle bir günde kim asık suratlı olur?

Aslan babam