Diyaloğun çizgileri
'Doğu/Batı' sentezinden esintiler taşıyan II. Uluslararası İstanbul Karikatür Festivali başladı. Festival, diyalog çağrısına iki dünyadan çizgilerle yeni kapılar aralıyor.
Doğu ve Batı, sadece pusula üzerinde iki zıt yönü ifade etmiyor. Birbirinden belki çok uzakta, ya da birbirinin içine geçmiş iki ayrı dünyanın sembolü gibiler. Yıllar boyu bize yutturulan hap, Batı'nın her yönden üstün, Doğu'nun ise geri kalmışlığı üzerineydi. Bunun doğal sonucu olarak da iki zıt yön birbirini her zaman itti. Özellikle Batı içinden doğduğu Doğu medeniyetini asla kabul etmedi. Hep dışladı. Bu dışlama, din ve medeniyetleri uzun yıllar birbirlerine uzak tuttu. Ama son zamanlarda hem Doğu hem de Batı yeni yeni şarkılar söylüyor. Yıllarca içten içe yayılan düşmanlığın, kinin fayda etmediği düşüncesi iki kutbun birbirine yaklaşmasını sağladı.
Festivale katılanlar
Ruh kabuğunun renkleri
İlahi müzikler özüne çekilince, inançların ortayı çıkarttığı farklılıklar öfkenin fonu olmaktan kurtuluyor. Özlemin sesi diyor mutasavvıflar müzik için. Rabb'in 'kûn fe yekûn–Ol dedi oldu' emrindeki sese özlemin ifadesi olarak görülüyor aslında müziğin ritmindeki arayışlar. Bu yüzden olsa gerek, ilahi merkezli tınıların insanlığın hamuru olduğu yönünde bir hemfikirlik mevcut. Geçtiğimiz gün Beyoğlu Belediyesi tarafından Muammer Karaca Tiyatrosu'unda 'Birlikte Yaşamak' başlığında bir konser düzenlendi.
Bu kitaplar çocukların
Dünya Çocuk Kitapları Haftası'nda küçüklerin kitaplıklarını süsleyecek yeni kitaplar çıktı.İlkokul ikinci sınıfa gidiyordum. Firezli köyüne okul, o yıl açılmıştı. Köyde okulun olmamasından dolayı birçok kişi çocuklarını okula gönderemiyordu. Arkadaşlarımızın büyük olmasından dolayı aralarında kavgalar çıkıyordu.
|