Şap şup

Bilim acayip ilerlemişti. Bilimadamları canları istediği canlıyı klonlayıp çoğaltıyordu. Biz de ağzı açık biçimde, bu haberleri gazetelerden okuyor ve televizyonlardan izliyorduk. Bilimde feci halde ilerleyen bu ülkelerde bir şap hastalığı çıktı. Bütün bilim adamları, devlet yetkilileri şapa oturdu. Şap bulaşan bütün hayvanları medeni bir biçimde cayır cayır yaktılar, seyrine baktılar.

Dünya böyle işte. Bir şap bütün devleti sarsıyor...

Normalleşti

Bu da başka bir araştırma. Yapan kurum, Yöntem Araştırma Danışmanlık Şirketi. Diyorlar ki, art arda yapılan yolsuzluk operasyonları vatandaşı fazla ilgilendirmiyormuş. Araştırmaya katılanların sadece yüzde 2'si yolsuzluğu bir problem olarak değerlendiriyormuş.

Gayet normal. Yolsuzluk o kadar normalleşti ki günümüzde, onun olmadığı bir ortamda, resmen sudan çıkmış balığa döneceğiz.

Kampanya bitti

Yaklaşık 1 yıl önce 30 Mart 2000 tarihinde, Türkiye İhracatcılar Meclisi ile Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği bir kampanya başlatmıştı. Kampanyanın ismi de, "Türkiye Enflasyonu Yeniyor" şeklinde belirlenmişti.

Şimdi bu iki kurum, kampanyayı sona erdirme kararı almış. Baktılar, gördüler, bizim enflasyona kampanya mampanya hava gazı, en doğru kararı almışlar.

Ekonomiyi paraladık gitti

Neredeyse bir ekmek bile alamadığımız 100 bin lirayı yırtsanız, birisi de bunu görüp "Türk parasına hakaret"ten dava açsa, adamı sürüm sürüm süründürürler. Dava için yüz milyonlarca lira harcatırlar adama.

Gelin görün ki, devlet eliyle görev verilen, maaş alan, konutlarda oturan, makam otomobilleriyle canlarının istedikleri yere giden, istedikleri ülkelere uçak seferleri düzenlenen yetkililer sayesinde paramız her geçen gün parça parça paralanıyor. Ne bir dava açabiliyoruz, ne de tepki gösterebiliyoruz.

Bazı parti başkanları "Krizin siyasi sorumluluğunu kabulleniyoruz!" demekle yetiniyorlar. Ne anlama geliyor bu siyasi krizin sorumluluğunu yüklenme ameliyesi? Vatandaşın bir işine yarayacak mı? Allah göstermesin, yolda bir trafik kazası yapsanız ve yol kenarındaki bariyerler yamulsa, devlet bunun ödenmesi için size dava açıyor. Siyasi krizi üstlenenler vatandaşın yamulan, yamultulan ekonomik kaportasını düzeltmeye yarayacak mı? Yoksa tıpkı göz göre göre soyulan, soydurulan bankaların "görev zararı" gibi, yük yine vatandaşın sırtına mı bindirilecek?

Bizimkisi de abuk sabuk bir soru işte! Başka ne olacaktı ki? Elbette vatandaşın sırtına yüklenecek. Var mı başka birisi; sırtına yüklediğin her yükü sesini çıkarmadan taşıyacak?

Bilhassa "Demirperde ülkeleri" için anlatılan örnekleri hikaye gibi dinlerdik: "Aylık gelirleri 10–15 dolar!" denirdi. Şu anda bizim hızla gittiğimiz nokta da orası gibi görünüyor. Başarılı bir siyaset, başarılı bir soygun sayesinde her vatandaş aylık 10–15 dolarla yaşamanın çaresini öğrenecek.

Araştırma şirketleri, sendikalar da 4 kişilik bir ailenin yoksulluk sınırını duyuracaklar her ay. Ortalama 400–500 dolarlık bir miktar olacak bu. Fazla bir şey kalmadı ha gayret!

Milliyetçi, demokrat ve liberal bir ortaklığın sonu böyle bir ucube olacak anlaşılan.

Alternatif

CHP, İstanbul'da 22 ekonomist ve ilim adamının katıldığı bir toplantı yaptı ve ortaya bir, 'alternatif ekonomik program' konuldu.

İyi de alternatif ekonomi programı artık tamamen alternatifsiz hale gelmiş vatandaşın ne işine yarayacak ki?