Fatih URAZ

Uzman Gözüyle

Okurumuzdan özür...

İnanır mısınız herhangi bir yazımızı kaleme aldıktan sonra en az üç kez okuruz. Okuruz ki bir yanlış yapmayalım da, okurumuza mahcup olmayalım diye.

Biz bu titizliği gösterirken, aldığımız kimi fakslarda "Niye yazılarınızda o kadar çok imla hatası oluyor?" ikazını alınca, yazılarımızı bir kere daha okuduk.

Biraz tembellikten, çokça da kalemin sıcaklığına alıştığımızdan ötürü genelde yazılarımızı faksla gönderiyoruz. Daha doğrusu gönderiyorduk. O kadar okuma ve redakte hatasından sonra mecbur kalmadıkça artık faksı kullanmayacağız. Bizim dışımızda gelişmesine karşın yine de geriye dönük olarak sizden özür diliyoruz. Ama şunu da bilin ki, o ve benzeri hatalar elimizdeki orijinal metinlerin hiç birinde yok.

Bugün değinmek istediğimiz konu şu: Birkaç sene öncesinde sahalarımızın geldiği kalite noktası iftihar kaynağımız olmuştu. Ne var ki bu sezon bakıyoruz da sahalarımızın hali çoğunlukla feciat. Güzelim Diyarbakır, Siirt, Konya, Kayseri ve daha nice halı saha gibi mükemmel zemine sahip stadyumlarımız neredeyse tarlaya dönmüşler.

Nedeni ister o statlarda çok maç oynanması olsun, ister tahsisat yokluğu olsun, isterse de bakım ihmali olsun, kimsenin statlarımızı 1980 öncesine geri götürme gibi bir hakkı yok, olamaz da. Şunu kimsecikler unutmasın ki; futbolumuzun çağ atlama safhasına gelmesindeki en büyük pay, maç ve idman sahalarının iyileşmesinde gizliydi. Daha sonra da çok temas sonucunda Avrupa kompleksimizin bertaraf edilmesi de bu gelişimi hızlandırdı.

Özellikle Anadolu takımlarımız hafta içinde bir ya da iki kez stadyumlarını kullanıyorlar. Kiminin idman sahasının yetersiz olması, kiminin de ısrarla maç taktiğini statta yapmak istemesi kabul etmeli ki tahribatı arttırıyor. Bölge müdürlerinin devlet memuru olmaları da ister istemez yetkilerini kullanmalarını güçleştiriyor. Hele hele stadyumu kiralayan takımlara 'dur' diyebilmek daha da zor. Buna 'dur' diyecek basirete sahip hoca ve idareciye sahip değilsek o takdirde iş siyasetçiye düşüyor.

Siyasetçi olup takımlarını destekleyenler de bazen amigo tandansında hareket ettiği için ne yazık ki bu noktadan da çok umutlu olamıyoruz. Demek oluyor ki; ya takımlarımız kısa sürede yeterli tesis yapmak zorunda bırakılmalı ya da bölge müdürleri baskıya direndiğinde onlara sahip çıkılmalı. Yoksa kötü zeminde iyi futbol oynamayanları kimse suçlayamaz.

Değinmek istediğimiz ikinci konu da, Sinan Erdem'in bir açıklamasıyla ilgili. Değerli spor adamı diyor ki; "Olimpiyat için iş adamlarımıza ihtiyacımız var. Yunanistan'a olimpiyatı kazandıran bir aile olmuştur". Tabii ki doğrudur. Ancak dünyanın hiç bir gelişmiş ülkesinde iş adamları savaş, deprem, sel gibi olağanüstü bir durum olmadıkça bir gecede servetlerinin % 40'ını kaybetmezler.

Adamlar canlarının derdinde. Bu hengamede nasıl olimpiyat tanıtımıyla uğraşsınlar?

@ Bu yazıyı başkasına e-mail gönder @

Yazarımızın en son yazıları

02/ 03/ 2001... Scala IMF Daum
04/ 03/ 2001... Basketboldaki şiddet
07/ 03/ 2001... Spikerin isyanı
08/ 03/ 2001... Çuvallamak
09/ 03/ 2001... Basketteki şiddet (2)
14/ 03/ 2001... Olimpiyat masalı
16/ 03/ 2001... Rutin BJK yazısı
19/ 03/ 2001... Az kötü olan kazandı...
20/ 03/ 2001... Teşvik primi...
21/ 03/ 2001... Lütfen yalan söyleyin