Birinci Dünya Savaşı sonrası; yeniden yapılanmaya giren gençler, futbolu yaşatma ve geliştirme gayretine girdiler. Boş arsalarda futbol oynarlar. Bu arada Lise'nin Fransızca ögretmeni Burhanettin Kahyaoglu, Beden Terbiyesi öğretmeni Sami bey, Hıfzırrahman Raşit Öymen, Tevfik Yunusoğlu, Kemal Özsubaşı ve Ali Yusufoglu'nun başını çektigi bir grup genç Trabzon'da ilk Kulübü kurma gayretine girerler. Bu fikir büyük destek görür. Butun gayretler 20 Ocak 1921 günü mutlu sonla noktalanır ve Trabzon'un ilk Kulübü kurulur. İdmanocağı, İdmangücü, Necmiati'den sonra Trabzon Lisesi bünyesinde Lise adını taşıyan yeni bir kulübün kurulmasıyla kulüp sayısı 4 olmuştu. 1923 yılından sonra Trabzon'da İdmanocağı ve İdmangücü arasında büyük bir rekabet başlamıştı. 1923 yılında Trabzon'da ilk resmi lig maçları oynanmaya başlandı.İlk sezon İdmanocağı şampiyon oldu. Bunu 1923-24,1924-25 sezonlarında Lise takımının arka arkaya şampiyonlukları izledi. 1925 sezonunda yine İdmanocağı şampiyon olurken, 1929 yılına kadar da önce Lise, arkasından Muallim Mektebi daha sonra da Ticaret Lisesi takımları mutlu sona ulaştılar.

İdmanocağı ile İdmangücü arasındaki büyük rekabet 1930'dan sonra had safhaya ulaştı. 1929-30'dan sonra 5 kez arka arkaya İdmanocaği'nın şampiyon olmasından sonra 1934-35 sezonundan itibaren İdmangücü takımı tam 7 yıl arka arkaya şampiyon olarak bu iki takım arasındaki rekabeti büsbütün alevlendirmişti.

1940'lı yıllarda Trabzon futbolundaki güç lise takımlarına geçmisti. Özellikle Trabzon Lisesi bir futbolcu kaynağı olmuştu. 1947-48 sezonundan itibaren şampiyonluk yine İdmanocağı ile İdmangücü arasında el degistiriyordu. Bu arada Necmiati'de iki sezon şampiyon olarak Trabzon futbolunda söz sahibi oldu. Bu arada Trabzon'da yeni yeni külüplerde kuruluyordu. 1938'de kurulan Doğan Gençlik, 1941 yılında Akcaabat Lisesinde kurulan Akcaabat Genclik (Bugunku Sebatspor), 1950 yılında Sürmene ilçesinde kurulan Sürmene Gençlik, 1952 yılında aynı ilçede kurulan Zafer Gençlik, 1953 yılında kurulan Yolspor 1955 yılında kurulan Yalıspor bu takımların basında geliyordu.

1930'lu yıllarda baslayan İdmanocağı, İdmangücü rekabeti 1940'lı, 1950'li, 1960'lı yıllarda olanca şiddetiyle devam ediyordu. Bu gitgide rekabetten öte boyutlara varmaktaydı. En kötü sezonlarda bile rekabetlerinden hiç bir şey kaybetmiyorlardı. Trabzon öylesine ikiye ayrılmıştı ki, Ocaklılar Sarı Kırmızı Galatasaray'ı, İdmangüçlülerse Yeşil Beyaz renklerine rağmen Fenerbahçe'yi destekliyorlardı. Aslında bu büyük rekabetten en karlı Trabzon futbolu çıkıyordu.1962-63 sezonunda tüm yurtta bir İl Takımı kurulması öngörülmüştü. Zamanın Futbol Federasyonu Başkanı Orhan Şeref Apak, Türkiye liglerini güçlendirmek ve tüm yurda yaymak amacıyla bir seferberlik başlatmıştı. Her ilde bir futbol takımı kurup Türkiye liglerinde yer alması seferberliği büyük bir hızla devam ediyordu. Tüm Trabzonlular, Trabzonspor adıyla bir kulübün kurulmasını yürekten arzuluyorlardı. Her gün, her akşam toplantı üstüne toplantı yapılıyordu. Nihayet, 21 Haziran 1966 tarihinde İdmanocagı, Martıspor ve Yıldızspor'un da katılımı ile Sarı Kırmızı renkler altında Türkiye 2. Ligine alındı. Ancak, resmi bir yazının süresi içinde ilgili yere tebliğ edilmediği için İdmanocağı'nın İkinci ligde oynaması durduruldu. Bu tarihten yaklaşık bir ay sonra 20 Temmuz 1966'da bu kez İdmangücü, Karadenizgücü, Martispor ve Yolspor'un katılmasıyla Trabzonspor Kırmızı-Beyaz renklerle kuruldu. Ne varki Idmanocagi buna karşı çıktı. Gerginlik çıkması ile birlikte zamanın Beden Terbiyesi Genel Müdürü Ulvi Yenal devreye girdi. Yenal, iki kulübün birleşmemeleri halinde iki kulübün de Turkiye 2. Ligine alınmayacagını bildirdi. Trabzon'daki geceli gündüzlü yapılan ve büyük tartişmalara neden olan toplantılar sonunda 2 Agustos 1967 günü İdmanocagı ile İdmangücü birleşmesi gerçekleşti ve Trabzonspor;Idmanocagi, İdmangücü, Karadenizgücü ile Martıspor'un birleşmesi ile ortaya çıktı.