Çıta bir kez yükseldi mi...
Yolsuzluk, usulsüzlük hayatımızın bir parçası oldu. Dünya klasmanında ilk üçe girmemize az kaldı.
Nereye baksanız, kafanızı hangi istikamete çevirseniz pis kokular yükseliyor. Devlet ne bitmek, tükenmek bilmeyen bir denizmiş ki, hortum sesleri domuzların dahi midesini bulandırıyor.
Devleti yeniden yapılandırma hevesleri ise ufunetin verdiği baygınlıkla, ahlaksızlıktan arınma hedefiyle sınırlandı.
Ancak bazı gruplar var ki, maneviyata sarılmaktansa pislikte boğulmayı tercih ediyor.
Ortaokulda laboratuvarda rengarenk büyüteçleri aşıran bir arkadaşım, bir tanesini de benim almam için ısrar ediyordu. Almayınca, bana fena halde bozulmuştu. Beni nerede görse gözlerini kaçırıyordu. Galiba hayatımda ilk kez bir dost kaybetmiştim...
Eskimeyen bir söz var: "Mîrî (devlet) malından yiyen kırk kişiye yedirmek ister." Eğer yediremezse kendisini "hırsız" gibi hissedecektir. Yedirirse, vicdanını (!) rahatlatacak, hesap vermeye gelince de "elle gelen düğün bayram" diyerek teselli olacaktır.
Bugün, sistem sap gibi meydanda kaldı. Kimse, ortada duran kokuşmuş yapıya sahip çıkmak istemiyor. Herkes, "enkaz devraldım" diyerek geçiştiriyor. Temiz eller işe karışınca da, "tencere dibin kara" polemiğine sığınıyor. Taraflar koltuk altlarında iki'şer dosya taşıyor. Birisi kara kaplı, muhalifinin günahları belgelenmiş. Diğeri tozpembe, doldurulacak küplerin listesini içeriyor.
Bir gün, çıkan kokulardan kafayı bulmuş kişilere karşı birisi çıkıyor ve "sistem çarpık, doğrusu bakın şöyle olmalı" diyerek örneklerini gösteriyor.
Türkiye'de çıta bir kez yükseldi. Halk, bir kez olsun doğru işler, ümit verici şeyler yapılabileceğini gördü. Türkiye'den de adam gibi adam çıkabileceğine inandı. Artık daha fazlasını istiyor.
Bizim dar görüşlü bazı idarecilerimiz anlamamakta ısrar etse de bunu bütün dünya gördü. Gücünü kaynağından alan hareketin içeride ve dışarıda gerçekleştirdiklerini araştırıp öğrendi. Benim bildiğim, onlarca doktora ve tez çalışması yapıldı. Halen de yapılıyor.
Bizimkiler ise hâlâ Kuyucu Murat Paşa mantığıyla, ezip geçme sevdasında. Fakat, "Boğazdaki Aşiret", Lâle Devri'ni yaşarken doğudakilere "karartma gecelerini" reva görüyor.
"İyi ki var" dediğimiz Adalet bile, öğrencisine sarkıntılık yapan öğretmeni görevine iade ederken, "başında örtü görüldüğü" suçu (!) ile meslekten uzaklaştırılana kapılarını kapatıyor.
Sahte belgelerle adının başına "Dr." unvanı koyan, bayan öğretmenlere sarkıntılık yaptığı iddiasıyla soruşturma geçirenlere hemşehrilik ayaklarına katlanılıyor. Ve bu eğitimcilerin yüzünü kızartan eğitimciler, içerisinde "maneviyat, ahlâk, din, fedakarlık" geçen kitapların tavsiyelerini iptal ederek kendisine benzemeyenden intikam alıyor.
Yolsuzluğu, ahlaksızlığı ayyuka çıkmış yöneticiler, Milli Eğitim Bakanlığı'nda eğitim öğretim üzerine ahkâm kesiyor. "En çağdaş, en Atatürkçü benim!" diyerek üzerine gelecek müfettişlerin gözünü korkutuyor.
Müfettişler ve savcılar için, Kur'an kurslarının, başını örtenlerin, okul açanların, vakıf kuranların üzerine gidilen rahatlıkla soyguncuların, hortumcuların, ahlaksızların üzerine gitmek kolay değil ki... Hepsinin yüksek yerlerde dayıları var.
Yine de adalet var diyoruz. Ama, çıta bir kez yükseldi.
a.unal@zaman.com.tr
@ Bu yazıyı başkasına e-mail gönder @
Yazarımızın en son yazıları
08/
03/
2001...
Devletin çocukluğu!
15/
03/
2001...
YÖK ve bilimin şahsiyeti
22/
03/
2001...
Gürüz Gürüz'e karşı!
29/
03/
2001...
Fatih bahane koltuk şahane!
05/
04/
2001...
Tasarruf akıldan olmaz
12/
04/
2001...
Kim iki yüzlü, kim samimi?
13/
04/
2001...
Ne kadar ihale o kadar kredi
19/
04/
2001...
En iyi lider, ölü liderdir!
26/
04/
2001...
Titanik'te Türk marşı
04/
05/
2001...
Ezenler ve ezilen kafalar
| 
