Ne olur savaş olmasın!
Birkaç akşamdır ders çalışırken babamın dinlediği haberlerden kulağıma takılan, beynime çakılan bir sözcük: Savaş.
Somurtmak çevreyi kirletir mi?
Bütün kalbiyle ağlayamayanlar hiçbir zaman gülemezler. Bugün burası çok farklı; çünkü tüm insanlar ellerinden geldiğince somurtuyorlar ya da somurtmaya çalışıyorlar. Çevreme baktığımda sadece çocukları mutlu görebiliyorum. Çünkü yalnızca onlar fedakarlıkla gülebiliyorlar. Onlara baktığımda somurtan insanlar gözümün önünden bir çırpıda siliniyorlar.
Anneciğim
Ben doğmadan, hep bekledin beni
Dokuz ay geçince, gördün beni ilk defa.
Peygamberim
Yeryüzünde, en büyük,
İnsandır Peygamberim.
Sizce de yeterli mi?
Düşünüyorum da bazen, yaptıklarımızın yeterli olduğuna inanmıyorum. Bize verilenlere karşı sizce de yeterli mi yaptıklarımız? Bence bir yerlerde noksan var. Sanki yap—bozun eksik kalmış hali gibi. Nasıl ki tamamlanmamış yap—bozun anlamı olmaz, işte öyle...
Mektubu Gelenler
| 
