Bizim en büyük problemimiz “her şeye rağmeni başarabilmektir” diye düşünüyorum. İnsanımızın üstündeki miskinlik küllerini silkelemesi, memleketimizin güzelliklerini, var olan gücünü görebilmesi ve bu gücü pozitif enerjisi ile üretime, kalkınmaya, dirilmeye yöneltebilmesi her şeye rağmeni bilmesine, görmesine ve başarmasına bağlıdır.
Kaybettiğimizi zannettiğimiz yıllara, bizi kendimizden alıkoyan kullara; karla, buzla, tozla kaplı yollara inat biz kendimiz olabilir, benliğimizdeki kiri, pası silebilir, umut pencerelerimizi sonsuza açıp her şeye rağmen sevgi dolu yüreğimizle gülebiliriz. Bize başta medya olmak üzere çeşitli yollarla pompalanan karamsarlıkları, umutsuzlukları, çatışmaları, ayrılıkları, uçlaştırmaları ve bizi birbirimizden koparma, ortak paydalarımızı zedeleme girişimlerini görmezden gelmek mümkün değil elbette. Bu yapılanların negatif etkisini hissetmemenin de imkanı yok. Fakat bütün bu olumsuz gayretlere ve kısa süreli menfaatlere güzelliklerimizin peşkeş çekilmesine rağmen insanımızın insanlığını yitirmediğine, birliğimizin ve dirliğimizin yıkılmadığına, manevi dinamiklerimizin hâlâ saygıyla anılıyor olmasına şahit olmak da apayrı bir haz veriyor insana.
Leyla Demir, İTÜ
|