Ortaokuldan beri hep fen alanına geçmeyi istemişimdir. Annem de benimle aynı fikirdeydi. Babamsa kararı bana bırakıyordu. Lise 1’e gelene kadar, yani bölüm seçme kaygısına gelene kadar sorun yoktu ama ben lise 1’de kararımı değiştirip dil bölümüne geçmeye karar verince annem şok oldu.
Çünkü o beni hep bir doktor olarak hayal etmişti. Bense eğer fen alanına geçse idim bilgisayar mühendisi olmak istiyordum. Lise 1’in son dönemlerinde dilekçemi vereceğim sıralarda annemle hep tartışıyorduk. Babam da benimle aynı fikirde olduğu için babamla annem de ara sıra tartışıyorlardı. Bense arada kalıyordum. Oysa bu benim kararımdı. Annem ve ablam sanki gelecek onlarınmış gibi kararıma karışıyorlardı. Oysa babam ve ağabeyim hep benim yanımdaydılar. Aslında annem de çevreden etkileniyordu. Dil alanının kısıtlı olduğunu söylüyorlar, annemi etkiliyorlardı. Ama ben başaracağım ve emeklerini boşa çıkarmayacağıma dair onlara söz verdim. Şimdi ise annem ve babam benim için ellerinden gelen her şeyi yapıyorlar, fazlasını bile. Bazen kardeşlerim beni kıskanıyor. Onları o kadar çok seviyorum ki. İYİ Kİ VARSINIZ ANNEM VE BABAM. SİZİ ÇOK SEVİYORUM. YAPTIĞINIZ HER ŞEY İÇİN TEŞEKKÜRLER. Oğlunuz
| 
Bölge Haberleri
