{editör’ünnotu} Zaman yeni yayın dönemine hazırlanıyor
Bu satırları size İstanbul–Bandırma vapurunda yazıyorum. Yolculuk duygularıyla içim kıpır kıpır. Hele yolculuk sebebi gazetemiz ise... Tarifi imkansız bir heyecan; gerçekten imkansız...
Yaklaşık 30 Zaman mensubu bir araya geliyoruz. Üç günlük bir toplantı inzivası bu aslında. Her gün en az yedi saatlik bir toplantı trafiğine giriyoruz. Tek bir derdimiz var: Daha iyi bir Zaman.
Aslında bu toplantı dört ayda bir yapılan ve bir yıl içinde üç kez yapılan çalışmanın üçüncüsü. Daha önce de bir araya gelmiş “daha iyi bir Zaman” için beyin fırtınası yaşamıştık. Anlayacağınız, 3 Kasım 2001’de başlayan yeni yayın döneminin ürünlerinden biri bu toplantılar.
Katılımcılardan bazıları –görevleri gereği– aynı kişilerden oluşuyor. Çünkü yıl içinde yayın yükünü onlar çekiyor. Bir de değişken üyeleri var bu toplantının. Aralarında usta kalemlerimiz, yılların tecrübesi büyüklerimiz, dinamizmiyle bizi etkileyen gençlerimiz var. Geleneksel hale getirdiğimiz toplantıya, deneyim ve birikimi bir ufku işaretlemiş herkesi davet etmek istiyoruz. Kimi zaman mekan darlığı, kimi zaman da gündem yoğunluğu nedeniyle sınırlı bir toplulukla gazetemizin dünü, bugünü ve yarını üzerine konuşuyoruz.
Şimdi anladınız değil mi heyecanımı. Yaz rehavetine kapılmamakta direnen gazeteniz, okulların açılmasıyla başlayacak yeni yayın dönemine hazırlıyor kendini. Üstelik yoğun bir gündemi var önünde. Türkiye’nin birçok sorunu bıçak sırtında. Tünelin ucunda görünen ışık bir hayalden ibaret de olabilir. Seçim, öncesi ve sonrasıyla birçok senaryoyu barındırıyor bünyesinde. Stratejik kararlar aşamasında olduğumuz kesin.
İşte bu noktada, Zaman sevdalısı –aynı zamanda resmen de sorumlusu– kişiler bir araya gelerek yayın projeleri üretiyor. Sizlere daha iyi bir gazete sunmak için değmez mi? Bence az bile!
Bir yılda üç kez bir araya gelen kadronun ürettiği bir enerji var kuşkusuz. Bu toplantının en önemli özelliği şu: Diğer gazetelerin tarzı ve genel alışkanlıklar göz ardı edilerek kendimize özgü bir gazete tasarımı. Öyle ya, ülkemizde gazete gerçeği üzerine genel–geçer önyargılar var. Adeta ilişilemez doğrular var bu ülkede. Halbuki gazeteciliğin dünya standartlarını kendine rehber sayan bir yayın grubunun ortaya koyacağı Türkiye açılımı, hem basınımız hem de düşünce dünyamız adına önemli bir kazanç olacaktır.
Daha açık söyleyeyim dilerseniz: Zaman, daha iyi, daha özgün, daha ufuk açıcı bir gazete olabilmek için yeni projeler üzerinde çalışıyor. Çalışmak zorunda çünkü. Gazetesiyle böylesine bütünleşmiş bir okur kitlesini –değil Türkiye’de– dünyada bile bulmak çok zor.
Okurlara sürprizler hazırlamanın zevki, heyecanın bir başka boyutu. Önümüzdeki günler üç aylara erişeceğimiz kutsal gün ve gecelere gebe. Başta yayın danışmanımız Hamidullah Öztürk ve aile servisi şefimiz Serhat Şeftali olmak üzere, arkadaşlarımız üç ayları vesile ederek aile ve çocuk merkezli bir ek için yoğun bir çalışma temposuna girdi. İlk örneklerini inceleme imkanı buldum, gerçekten “Tatil Dergileri” ile doldurulan boşluk bir buruk vedaya dönüşüyordu. İşte bu noktada kutsal aylar yetişti imdadımıza. Arkadaşlar sosyal gerçekliği ve ihtiyacı işaretleyen bir ek için hummalı bir çalışma temposuna girdi...
Bir müjdemiz daha var: Gurbet ufuklarından tulu edip internet sayfalarına yansıyan Kırık Testi, kitaba dönüşüyor. İnternette yayınlanmamış kısımları da içeren Kırık Testi, kupon karşılığı okurlarımıza dağıtılacak. Eminim, gönlü kırık vatan evladı, bu kitapla bambaşka bir mutluluk yaşayacak...
Yolculuğun çağrıştırdığı bir anımı paylaşmakta fayda var sanırım. Yıllar önce bir arkadaşım sılayı rahim için gittiğim memleketimde beni bir ilçemize davet etti. Yeni bir araba almasının heyecanıyla “kalk gidelim” deyince dayanamadım. Daha ilk dakikalarda fark ettim ki arkadaş acemi bir şoför. Beş on kilometre gitmiştik ki arkadaş arabayı sağa çekip durdu. Şaşırmıştım. “Niçin durdun?” dediğimde, “Abi, karşıdan araba geliyor.” cevabını aldım. “Olsun, ne fark eder ki, biz kendi yolumuzdayız.” dedim; ama ne çare. Biraz daha yol almıştık ki arkadaş yine sağa çekti arabayı. “Yine ne oldu” dememe kalmadı, cevabımı aldım: “Ağabey, arkadan araba geliyor.” Çok kızmıştım, “Olsun kardeşim, sana ne arkadan gelen arabadan!” demiştim ki arkadaş “Ama ağabey, arkadan gelen koca bir TIR.” deyiverdi.
Sonra dedim ki “Önemli olan bizim kendi yolumuza konsantre olmamız. Başkasının cesameti bizi hiç ilgilendirmez.”
Yüzlerce kilometrelik yolu kat ederek gittiğim yolda aynı duygularla dopdoluyum. Diğer gazetelerimizin seçtiği yola saygı duyarım; ama esas konsantre olduğumuz şey Zaman’ın kendine açtığı yoldur.
İşte bu sebeple, yapılacak üç günlük genel yayın toplantısını önemsiyorum... Haksız mıyım?
19.08.2002
Yazarımızın E-Postası:
e.dumanli@zaman.com.tr
| 
Bölge Haberleri
