|
Gerçek enkaz ve gelecek
İhtiyaçlara cevap veremeyen zorba sistemler, en çok iktidarlarının ihtişamlı günlerinde ve bir de çürüyüp yıkıldıkları zamanlarda vatandaşlarını perişan ediyor.
SSCB yıkılalı yıllar oldu; ancak arkasında bıraktığı koca enkaz yığını, her gün bir yerde burunları düşürecek derecede pis kokular yaymaya devam ediyor. Günümüz Rusya’sının yönetimi başarılı ve çok azimli olmasına rağmen 17 milyon kilometrekarelik alanı kapsayan ülkenin yanı sıra dünya ve uzaydan kalan sorunlarla boğuşmak hiç de kolay olmuyor.
Eskiden bir yerleşim yerinde havada kablolar, elektrik tellerinin bulunması bu yerin gelişmiş olduğunun göstergesiydi. Bugün ise geri kaldığını ispatlıyor. Rusya’nın pek çok yerine yukarıdan bakıldığında şu manzara göz çarpıyor: Kilometrelerce uzanarak evlerin arasında karınca yolunu andıran doğalgaz boruları, çok sayıda elektrik ve telefon direği, yönleri ve sayıları birbirine karışan diğer kablolar.
‘Uluslararası terörizm’ tanımını yaygın olarak kullanan Rusya, şu sıralarda yeni bir terimi daha keşfediyor: Gaz terörizmi... Gün geçmiyor ki, Rusya’nın bir köşesinde doğalgaz patlaması meydana gelmesin. Moskova’da yaşanan ve 8 kişinin kayatını kaybettiği son gaz patlaması da aslında tipik bir SSCB enkazı. Bu arada, ülkenin diğer kentlerinde meydana gelen ve üçer beşer ölümle sonuçlanan rutin patlamalar ise yönetim, ulusal ve uluslararası medyaya pek yansımıyor. Uzmanlara göre Sovyetler’den kalma altyapı, 2003 yılında işlevini büyük oranda yitirecek. Mazallah yeni terör tipleri ortaya çıkabilir.
Diğer yandan, Sovyetler tarafından iktidarlardaki ‘yoldaşlara’ verilen ve günümüzde bile adları pek bilinmeyen küçük ülkelerde düşen SSCB yapımı helikopterlerin sayısı hiç de az değil. Çeçenistan’da yakın günlerde, 120 kişinin hayatına mal olan, MI–26 tipi helikopter de ayrı bir trajedi. Bir de fıkralara bile konu olan meşhur Mir Uzay İstasyonu... Bütün bunlar bir enkazın göstergesi...
Buna rağmen ‘enkaz devraldık’ edebiyatı, Rusya’nın aşina olmadığı bir davranış. İkinci Dünya Savaşı’ndan enkaz devralarak çıkan Almanya ve Japonya’nın nerelere geldikleri ortada.
Rusya yönetimi altyapıdan önce idareci tipini yenilemekte. Klasik, göbekli yöneticilerin devri bu ülkede sona ermiş durumda. Devlet Başkanı Vladimir Putin, Başbakan Mihail Kasyanov ve diğer yöneticilerin çoğu 40 küsur yaşlarında, çalışkan kişiler. Danışmanlarının çoğu genç, iyi eğitimli, başarılı. Bu ekibin ülkeyi enkazdan güçlü çıkaracağı yönünde işaretler mevcut.
25.08.2002
| 
