|
Üç Kasım’da iktidarız, Dört Kasım’da dünyayı değiştireceğiz!
Marjinal partileri destekleyenlerdeki heyecan ve şevk diğerlerinde olsa onlar için her şey daha kolay olacak. Ne yazık ki heyecan ve şevk amatör ruhlarda oluyor. Yaş büyüdükçe profesyonelleşiliyor, profesyonelleştikçe heyecan ve şevkin yerini biraz mecburen, biraz isteyerek başka şeylerin aşkı alıyor!
Sokaklarda İşçi Partisi hesabına propaganda yapan gençlerin çabasını ve heyecanını herkese örnek göstermek yanlış olmaz! Liseli gençler, sokaklarda Doğu Perinçek’in kitaplarını ve Aydınlık dergisini satıyorlar. Müthiş bir inançla ilk seçimlerde iktidar olacaklarına, iktidar olduklarında ise dünyayı değiştirecek güç ve kudreti elde edeceklerine, böylece gerek zorla, gerekse başka yollarla halklara özgürlük vs. getireceklerine öylesine inanıyorlar ki, dinleseniz şaşarsınız! ABD’ye, NATO’ya, İMF’ye, Dünya Bankası’na, bilinen bütün emperyalistlere karşı tek başına var olma mücadelesi veriyorlar!
Ne dünyanın durumu, ne Türkiye’nin durumu, ne değişen bağımsızlık tanımları, ne süper güçlerin sahip oldukları nükleer silahlar, ne ekonomik gerçekler, hiçbir şey umurlarında değil. Dinleseniz şaşarsınız, bazen de gülersiniz.
Bazıları ile konuştum ve onları dinledikten sonra “Sizin yaşlarınızda ben de sizin gibiydim, solcu değildim; ama sizin gibiydim. Umarım benim yaşlarıma geldiğinizde de bu aşk ve şevki yitirmezsiniz ve umarım, ABD’ye, İMF’ye, NATO’ya, Dünya Bankası’na, evinizin geçim derdine, çocuklarınızın okul masraflarına, ev kiranıza, dostlarınıza olan borçlarınıza, mutfak harcamalarına teslim olmazsınız.” dedim. Çünkü ben kerhen teslim oldum, tek başıma dünyaya meydan okuyacak kudreti damarlarımda hissetmiyorum. Evet bir Türk dünyaya bedel olabilir; ama bir dolar bir milyon altıyüz elli bin, bir Euro bir milyon altıyüz bin lira...…
İnsan o yaşlarda elbette farkında olmuyor. Amatörken aşk şevk oluyor da, profesyonelleşmedikçe de bazı şeylerin farkına varılmıyor. Gücün, kudretin, acziyetin, zafiyetin, hırsın, bütün bu kuvvelerin olumlu taraflarının yanında aynı derecede de olumsuzluk da taşıdığını...…
Hata elbette amatörlerde değil, hata onları gereğinden fazla idealize edenlerde. Gerçekte olmayan bir dünyaya göre hazırlık yapıyorlar. Gerçeklerle yüz yüze gelince de her biri kendi gerçeğini başka yönlerde aramaya başlıyor.
Bir kısım cemaat yapılarında da benzer şeyler yok değil. Çoğu globalizmi, Amerika’yı, İMF’yi, NATO’yu yok sayarak çalışıyor. Yayınlarını kapalı devre yapıyorlar. Müritlerini bir tür “manevi demir perde” ile çevirip kapalı devre yayınlarında kendilerini en büyük gösteriyorlar.
Bağımsız Türkiye Partisi diğer anketlerde hiç görünmüyor; ama gazeteleri olan Yeni Mesaj’da yüzde 38 ile birinci parti görünüyorlar. Acaba yanılıyor muyum, normalde yüzde 38 yerine yüzde 100’e yakın oy çıkmalı değil miydi? Yüzde 60 fire var demek ki!
RP–SP çizgisinde de benzer bir durum söz konusu. Her bir partili her seçim öncesi mutlaka yapılacak ilk seçimde iktidara geleceklerine inanıyor. Abartılı her türlü siyasi söyleme inanmayı tercih ediyorlar. Hoca’nın “Bütün Türkiye Milli Görüşçü olacak” gibi olması pek mümkün olmayan durumlar hakkındaki sözlerine bile inanıyorlardı. Bazı milletvekilleri, yani profesyoneller bile gülerek bu sözleri tasdik ediyordu. Birisine “Nasıl böyle şeylere inanıyorsunuz?” diye sormuştum. Cevap beni çok şaşırttı: “Hoca 50 yıl ötesini görerek konuşur!”
Galiba siyaset insanı böyle yapıyor. Baksanıza Cem Uzan’a... Daha dün kurdu partisini, bugün “3 Kasım’da iktidarız” diyor. Star’ın yazarları siyasi partilerden bahseden her yazılarında Genç Parti’nin “atılımlarından” bahsediyorlar.
Galiba insan siyasete girince ya dengesini kaybediyor ya da gerçekten yalanın adına siyaset diyorlar!
26.08.2002
| 
