|
Mariz bir asrın, hasta bir unsurun, alil bir uzvun reçetesi ittiba–ı Kur’an’dır
Alim ve mütefekkir şahıs bu asrı hem tarif etmiş, hem de kurtuluş yolunu göstermiş. 20. asırda, elektronik cihazlar daha çok günahı yaymada, ibadetlere mani olmada kullanıldı. İslam ülkelerinden biri olan Türkiye’deki Tv programlarına bakınız.
Programlar adeta müstehcenliği ön plana atmış. Beyinler ve kalpler ihmal edilmiş. Sonuç; suçlu oranı artmış. Acaba gözyaşı dökmeyen bir aile var mı? Her insan, insanca yaşamak ister. İnsanca yaşamanın sırrı beyinde ve kalpte toplanmıştır. Eğer, cinsi hayat bunların önüne geçmişse elbette her geçen gün ağlayanların sayısı artacaktır.
Her insan, büyük bir kıymet iken, insanı en basit şeylere alet etmek nefsin hilesinden başka bir şey değildir.
Her mü’min, nefsini aklın ve ilmin kontrolüne vermek zorundadır. Tahmin ederim dünyada en büyük imtihanımız da budur. Ölülerin rahat yattığına inanmak zordur. Çünkü, ölüm dünyanın sonu iken tekrar bir hayatın başlangıcıdır. Meyvede çekirdek, çekirdekte ağaç, ağaçta tekrar meyve olduğu gibi.
İnsan devamlı kendisini sorgulamalıdır. “Ben neyim?” sorusuyla yola çıkılır. “Nereden geldim, ne yapmalıyım, nasıl yaşamalıyım, nereye gidiyorum?” sorularına laf ile değil, fiilen cevap verebilmek, bazen bir yaşayış şeklinden diğer bir yaşayış şekline geçmektir. Bu yolda yürüyen insanların sayısı az ise, yeni başlayanlar için hayat zorlaşır.
İslamiyet, Müslümanlarla yaşanır. Onu tek başımıza yaşamak, bir odada yalnız başımıza hayatı sürdürmek gibidir. Bu sebeple İslam’ı yaşamayıp günahlara dalan her Müslüman, mü’min kardeşini yalnız bıraktığını bilmelidir. Bu manevi bir kervandır. Ezel ebed istikametinde, ebedi saadete gider. Ayrılan ilmin, fikrin çölünde yalnız kalır. Dünyaya ve insana insanca bakmak lazım. Bütün kitaplar, bütün güzel sözler, üstün insanlar hepsi insanın manevi makamını yükseltmek içindir.
Develerin Hicaz bölgesinde mübarek topraklarda gezdiği, mübarek insanlarla yan yana bulunduğu bilinir. Hiçbir deve alim, evliya makamına eremedi. Deve ile insan arasındaki fark çok iyi anlaşılmalı. İnsana verilen ilim, iman, ibadet gibi yüce değerler tekrar gözden geçirilmeli. Yalnız kalan çok insan tanıdım. Onlar ilim ve ibadet kapısından öyle âlemlere geçtiler ki hayatlarına hayran oldum. Elbette bunları yazmak ve söylemek çok kolaydır. Uygulamak ise çok faydalıdır. Din öyle bir bahçedir ki, herkes elinin yetiştiği meyveleri toplayabilir, kendilerini bir cennet bahçesinde ağaçların gölgesinde ateşin alevinden koruyabilir.
Dinin kapıları herkese açıktır. Ne yazık ki günahlar ve zevkler bu kapıdan içeriye girmeye mani olur. Özellikle zevklerimize dikkat etmeliyiz. Zevk her insanın hakkıdır; fakat hakkımız olan ilim gibi, ibadet gibi ulvi şeyleri elimizden alıp götürür.
İnsan, en yüce makama layık iken, yükselirken düşme ihtimali de vardır. Sizler o yüce makamlardan düşenleri de görmüşsünüzdür.
Allah muhafaza etsin. Biz de dinimizi muhafaza edelim.
26.10.2002
| 
