{editör’ün notu} Yepyeni bir Turkuaz geliyor

Haftaya Turkuaz, yepyeni çehresiyle huzurunuza çıkacak. Yaklaşık bir yıllık süreç, arkadaşlarımızca derinlemesine analiz edildi. Yanlışlarıyla, doğrularıyla Turkuaz, masaya yatırıldı. Sonra “daha iyi bir pazar eki” deyip yeni bir proje yapıldı.

Nedir pazar eki? Hangi misyonu yüklenir?

Bu konuda tanımlama sıkıntısı yaşandığını görmekteyiz. Yayıncı arkadaşlar ile okuyucumuzun beklentisi çelişiyor kimi zaman. Okur ne bekliyor Turkuaz’dan? Bu sorunun tek bir cevabı da yok. Okurlar arasında pazar ekinin aile eki, kültür–sanat eki, magazin eki gibi çeşitli tanımları yapılabiliyor. Tanımlar farklı olunca, beklentiler ve eleştiriler de farklı oluyor. Dolayısıyla ortaya çıkan pazar yayını bazı okurlarımızı sevince boğarken bazılarının da hışmına uğrayabiliyor.

Yayın mutfağında çalışan kadro da bunu hararetle tartıştı, tartışıyor. Kültürden bilime, sanattan iş dünyasına kadar geniş bir kitleyi bir pazar ekiyle kuşatmak ve her ihtiyaca cevap vermek imkansız. O yüzden Turkuaz’ın kimi ve neyi hedeflediğini o geniş platformdan çıkarıp –belli bir oranda– belli bir amaca odaklamak gerekiyor.

Bize göre Turkuaz, pazar günlerinin sakinliği ve huzuru üzerine kurulu. Ana gazetenin belli bir ciddiyeti var. Referans gazete olmaya kilitlenince başka bir seçenek de görünmüyor.

Halbuki hayatın değişik renkleri ve o renklerin değişik tonları var. Gazetenin genel yayın çerçevesine sığmayan; ama haber değeri olan konuların da okura yansıtılması gerekir. Pazar günü evinde dinlenen, ailece kahvaltı yapmanın neşesini yaşayan, belki pijamasını giymiş Tv başına geçen insanlar, hele kışa doğru yaklaştığımız bu günlerde, ne okuyacak? Ana gazetenin yanında okunabilecek, bulmacasıyla, çocuk sayfasıyla, aktüel yazılarıyla, ilginç yorumlarıyla bir eke ihtiyaç olduğunu düşünüyoruz.

Bu ihtiyaç, seviyesiz magazin eki anlamına gelmiyor. Bu konuda kafa karışıklığı sürüyor maalesef. En çarpıcı örneğini geçenlerde Derya Tuna’nın vurulması olayını haberleştirdiğimizde yaşadık. Tuna’nın onlarca kamera önünde kurşunlanmasını birinci sayfadan haber yaptık. Hülya Avşar’ın “Derya’ya ah vah etmem, hak etti” tarzındaki açıklaması ve ona verilen tepkiler de birinci sayfada yer aldı.

Bazı okurlarımız bunu yadırgadı: “Magazinleşiyor muyuz?” şeklinde ortaya konan reflekste gözden kaçan önemli bir ayrıntı var. ZAMAN, bu olayı magazinleşmenin, mafyalaşmanın, televoleleşmenin, kanunsuzluğun, yozlaşmanın çarpıcı bir örneği olarak ele aldı. Eğer yaşananları teşvik edici bir yayın tarzı oluşturulsaydı eleştirilere hak verirdim; fakat ZAMAN, olaya sosyolojik bir vak’a olarak yaklaştı ve tarihe not düşme görevini kendine yakışır ciddiyetle yerine getirdi.

Turkuaz’da da aynı çerçeveyi bulacaksınız. Pazar eki olmanın naifliği ve softluğuna rastlayacaksınız bu ekte. Fakat bu, seviyesiz, pespaye, dedikoducu bir yayın olmayacak. Hele kültürümüzle çatışması, insanımıza yabancı olması düşünülemez.

Turkuaz’da kimler yazacak; eminim bu da bir merak konusu. Nevval Sevindi, Uğur Özakıncı, Ahmet Turan Alkan, Hilmi Yavuz, Elif Şafak, Güntay Şimşek, Nuriye Akman...

Güçlü bir kadroyla, güçlü bir Turkuaz geliyor. Kağıdının kalitesi, yepyeni mizanpajı, yayın tarzıyla beğeneceğinizi umuyorum...

İlhan Selçuk için gecikmiş bir açıklama

Yaklaşık on gün önce bir yurtdışı seyahatinden dönerken uçakta dağıtılan ZAMAN’a göz attım. 3. sayfada İlhan Selçuk ile ilgili bir habere rastladım. Bir çırpıda okuduğum haber beni üzmüştü; çünkü ZAMAN’a yakışır bir üslupla yazılmamıştı. Durumu editör arkadaşlara aktarıp “bize yakışan” tarzı hatırlattım.

İstanbul Üniversitesi, Cumhuriyet Gazetesi imtiyaz sahibi İlhan Selçuk’a fahri doktora vermiş, bir arkadaşımız da bunu haber yapmıştı. Haberdeki önyargı rahatsız etmişti beni. Ayrıca “başka kişilerden destek alarak yürüyebilen” gibi nahoş cümleler bizim üslubumuz değildi ve onaylanabilecek bir hali yoktu haberin.

18 Ekim’de İlhan Selçuk bu küçük haberden hareketle bir yazı kaleme aldı. Vakıa, onun yazısı da önyargılar içeriyordu; ama ne yaparsın... ZAMAN, her şeye rağmen kendine özgü yayın anlayışına gölge düşürmemeli.

Yılların kalemi Selçuk, ZAMAN’ın mizanpaj değişikliği yaptığını ve bununla çağdaş bir gazete görünümüne kavuştuğunu söyledikten sonra “Mazrufunu iyileştirmeden zarfını güzelleştirmiş, neye yarar?” diyor.

Sayın Selçuk’un kendisiyle ilgili bir haberden hareketle böyle genel bir sonuca gitmesi doğru değil; tıpkı bizde çıkan küçük bir haberin hem kaleme alınışı, hem de yayın editörleri tarafından görülmeyişi gibi.

ZAMAN, duyarlı yayıncılığına devam edecek. Yanlışlarından dolayı özür dileyecek, hatalardan ders alacak; ta ki kendisine karşı takınılan önyargılar için özür dileme hakkına sahip olsun.

ZAMAN hem zarfıyla hem mazrufuyla iyi bir gazete olmak için çırpınıyor. Ve buna katkıda bulunacak uyarıları da saygıyla karşılıyor.

28.10.2002

Bütün yazılar