|
Veda zamanı
Bâki kalan bu kubbede bir hoş sadâ imiş... Gözümü Zaman’da açtım. Gazetecilik mesleğine, 1988 yılında Zaman’da başladım ama ondan önce İzmir’de Ege Üniversitesi Basın Yayın Yüksekokulu’nda öğrenciyken gazetenin gönüllü bir neferiydim.
Marmara Üniversitesi’ne yatay geçiş yaptıktan sonra İstanbul’da fiilen gazetede çalışmaya başladım. Musahhihlik, redaktörlük, muhabirlik, sayfa sekreterliği, haber müdürlüğü derken Erzurum’a bölge temsilcisi olarak tayin edildim.
1998’de yine böyle bir ocak ayında kader beni ilk başladığım yere, İzmir’e getirdi. Yeni görevim, Ege Bölge temsilciliğiydi.
Göz açıp kapayıncaya kadar 5 yıl geçti.
İzmir’de mesai arkadaşlarım, il ve ilçe temsilcileri ile el ele verdik. Tiraj, haber ve reklam çalışmalarında, abonelerimiz ve okuyucularımızın desteğini hep arkamızda hissettik. Hele kampanyalarda... Hele kampanyalarda... Diz dize, gönül gönüleydik. Hedeflere kilitlendik. Geride bıraktığım 5 yılı, hayatımın en güzel ve en onurlu yılları olarak hiç unutmayacağım.
Şimdi başka diyarlara gitmek için hazırlık içindeyim. Değerli mesai arkadaşlarıma, dostlarıma ve güzel okuyuculara “Allah’aısmarladık” diyorum.
İnşâallah vize işlemlerimi tamamladıktan sonra gazetemizin Amerika temsilcisi olarak New York’ta yeni görevime başlayacağım.
Görev yaptığım süre içinde başta meslektaşlarım olmak üzere bürokratlar, işadamları, sivil toplum örgütleri ile iyi ilişkiler kurmaya çalıştım. İsimlerini tek tek sayamayacağım herkese, her kuruma yakın ilgilerinden ve desteklerinden dolayı teşekkürü bir borç biliyorum.
Zaman’dan kopmam mümkün değil. Nereye gidersem gideyim, hangi görevde olursam olayım, bundan sonra da bir gazeteci olarak haber ve yazılarımla inşâallah sizinle birlikte olmaya çalışacağım.
Destek ve dualarınızı istiyorum.
O dualarla aşılamayacak engel yoktur, biliyorum.
Hakkınızı helâl edin.
21.01.2003
| 
