|
Çalışan adama Resûlüllah ne dedi?
Adam işlerini kendi elleriyle yaptığı için parmakları nasırlaşmıştı. Halbuki, bu ellerle Resûlüllah(sas)’ın mübarek ellerinden tutup musafaha edecekti, işte bulunduğu an, böyle bir musafaha için sıraya girmiş ashabın beklediği ânı teşkil ediyordu.
Kendisi de bunların içinde yer almıştı bir defa. Topraklarla haşir neşir olan kaba saba eliyle Resûlüllah’ın ellerinden tutup musafaha edecek, diğer ashâb gibi o da böyle bir musafahada bulunacaktı.
Bu eziklik ve tereddüt içinde kendi kendisiyle münakaşa ederken sıra gelmişti bile. Bütün cesaret ve kuvvetini toplayarak nihayet Allah’ın Resulü’nün mübarek ellerinden tutup musafaha ederek sırasını savmış oldu.
Ancak, içinde derin bir eziklik duyuyor. Resûlüllah’ı kaba saba eliyle rahatsız ettiğini düşünüyordu. Daha fazla dayanamadı. Az sonra tekrar yanına yaklaştığı Allah’ın Resulü’ne şöyle itizarda bulundu:
–Ya Resûlallah, ben kendi işini kendi elleriyle gören bir işçiyim. Kaba ve nasırlaşmış ellerimle mübarek ellerinizi tutup incittim. Bunun için özür diler, affınızı istirham ederim!
Resûlüllah bu çalışkan adamın anlayışından fevkalâde mütehassis olmuştu. Bu defa mübarek ellerini tekrar onun kaba saba, nasırlaşmış ellerine uzattı ve muhabbetle tekrar tutup sevgi ile sıkarken pırıl pırıl dökülen gözyaşlarıyla şöyle buyurdu:
– Bu elleri hem Allah, hem de Resulü sever. Çalışan elleri Allah, cehennem ateşine haram kılmıştır!
Küçük bir eziklik ve üzüntü içinde bulunan işçiye böylece sevgi ve takdirini ifade buyurmuş olan Resûlüllah(sas), çalışan adamı takdir, tebrik ediyor, işinden dolayı ellerinin nasırlaşması onun hakkında bir nakîsa değil, belki bir şeref madalyası değerini taşıdığını ifade buyurmuş oluyordu.
Demek ki çalışmak, bu yüzden yorulup, üzülüp, kaba sabalaşmak göründüğü gibi kötü ve çirkin bir şey değildir. Allah çalışan elleri cehennem ateşine haram kılmakta, dolayısıyla elin sahibini de İlâhî rahmetiyle kucaklamaktadır. Şayet çalışma esnasında ibâdetler ifa ediliyor, Allah’ın haram kıldığı fiiller işlenmiyorsa bu çalışma sadece bir çalışma değil, aynı zamanda nafile ibadettir de. Resûlüllah’ın tebrik ettiği de budur.
29.04.2003
| 
