| |
Sohbet
Yazmak kolaydır, okutmak zordur. Konuşmak herkesin işi, tesir etmek başkadır. Alimlerin kimisi beğenilir, sevilir, bazıları bu gibi hallerden uzaktır. Bu tasnife sır ermez.
Yazarlardan öyleleri vardı ki o gazeteden ayrılsa belki on bin kişi gazeteyi takip etmezdi. Evet bazı insanlar mıknatıs gibi kitleleri peşinden koşturur. Bu sırra akıl ermez. Üzümün tadı, kokusu kuru çubuğunda aranmaz. Aklı gözüne inen, maddenin ruhunu göremez. Alemdeki karışıklık çok fazla, fakat bu karışıklık içinde bir nizam var. Hiçbir şey başıboş değildir. Güzel yazmak, güzel konuşmak, güzel yaşamak belagatın çeşitleridir. Bu konuda örnek Hz. Peygamberimizdir. Öyle ise belagattan söz eden, o yolda ilerleyen ufka gitmektedir. Ufka yaklaştıkça sanki o, bizden uzaklaşır. Bununla beraber belagat her insanın idealidir. Belagata önem vermeyen manevi değerlerden pay alamaz. Bir tanıdığım vardı, tahsilsiz bir çiftçi idi. Fakat günde on saat Kur’an okurdu. “Peygamber” kelimesini duyunca gözlerinden yaş akardı; fakat siyer okumazdı. Ben onun gibi Kur’an okumak isterdim, o da benim gibi kitap okumaya heveslenirdi. İkimiz de gayemize erişemedik. Buradaki sır başka.
Yazacağım makalenin, kitabın planını yapar başlarım. Bir de döner bakarım ki planım çok uzaklarda kalmış. Ona dönemem. Her nehir kendi yatağını kendisi çizer. Hayatım da öyle. Hiçbir şey tesadüfen değil. Zerreden güneş sistemine kadar her şey bir nizam içindeyken, insan nasıl nizamsız kalabilir?
Çocuğuna yön vermek isteyen niceleri vardır ki, çocuğuna yön verirken kendisi yönünü bulur. İradeleri yaratan, iradesini kullanır. İnsana üstün kabiliyetler verilmiş ki insan kendi kabiliyetlerine bakıp Allah’ın sıfatlarını anlasın. Sanatkarlar bilir ki en büyük sanatkar Allah’tır. Alimler bilir ki en büyük alim Allah’tır. Her ihtisas sahibi kendi mesleği doğrultusunda Allah’ın sıfatlarını daha iyi anlar. İnsan aklı bunları anlamaya yeterlidir. Dün yumurtanın iki maddesi anlatılırdı, bugün yumurtanın haritası çiziliyor.
Allah’ın ilmi ve sanatı sonsuzdur. Sınırlı olan insan sonsuzu anlamaya çalışırsa işin zorluğu ortadadır. Fakat aklın durduğu yerde kalp imdada yetişir. Kalpte nur vardır. O her şeyi aydınlatır, kalple akıl müşterek çalışınca sorular cevabını bulur, kalbin dili olmadığı için bunlar anlatılamaz, anlaşılır... “Yazmak”la işe başladım, nerelere gittim; bu böyledir.
Damla denizi, kuş semayı, ot toprağı nasıl anlatsın? Onlar anlatamasa da biz anlarız. Yaratıklar Yaratan’a delildir; bilimler bir kısım ayet ve hadislerin açıklamasıdır. Yol çok uzun olduğundan burada durmak gerek..
20.12.2003
|
